İçeriğe geç

Aile kalbi hangi renktir ?

Aile kalbi hangi renktir? Üzerine İzmir’den Fazla Düşünen Bir Gencin İç Sesleri

Merhaba! Elaziggelinlik sayfasına hoş geldiniz. Bugün gündemimizde “Aile kalbi hangi renktir” var.

Sabah uyandım, İzmir’in o klasik “bir gün güneş var, bir gün sanki Akdeniz değil de Kuzey Kutbu’ndayız” havasında, elimde telefon, gözler yarı açık… ve karşıma yine aynı soru çıktı: Aile kalbi hangi renktir?

Normal insanlar sabah kalkınca hava durumuna bakar. Ben bakmıyorum. Ben varoluşsal sorulara bakıyorum. Çünkü beynim öyle bir ayarda ki, çay demlemeye çalışırken bile “insan neden alışkanlıklarına bağımlıdır?” diye düşünebiliyorum.

Annem mutfaktan sesleniyor:

“Çayı koydun mu?”

Ben:

“Çay… evet… ama anne sence aile kalbi hangi renktir?”

Bir saniyelik sessizlik.

“Sen yine mi saçmalıyorsun?”

İşte hayat böyle başlıyor bende. Çok normal.

Aile kalbi hangi renktir? Soru basit, cevabı garip

Dışarıdan bakınca bu soru çok masum görünüyor. Ama içine girince resmen “duygusal IQ + nostalji + biraz da çocukluk travması” karışımı bir smoothie gibi.

Bir yandan düşünüyorum: Kalp kırmızıysa, aile kalbi de kırmızı mı? Ama kırmızı çok basit olur. Aile dediğin şey bazen sarı gibi sıcak, bazen yeşil gibi “hadi toparlanıyoruz” hissi, bazen de gri gibi “kim bulaşıkları yıkayacak?” tartışması.

Geçen gün evde küçük bir kriz yaşandı. Klasik:

“Çöpü kim çıkaracaktı?”

“Ben sandım sen çıkaracaktın.”

“Ben de senin çıkaracağını sandım.”

İşte o an kafamda bir ışık yandı: Aile kalbi tek bir renk değil. Bu bir RGB sistemi. Ama bilgisayardaki gibi değil, duygusal RGB.

İzmir’de büyümek ve renklerin anlamını yanlış öğrenmek

İzmir’de büyüyünce bazı şeyleri yanlış kodluyorsun. Mesela:

Güneş = moral

Rüzgar = içsel karmaşa

Deniz = “her şey yoluna girecek gibi ama emin değilim”

Ben küçükken renkleri şöyle öğrenmiştim:

Kırmızı = sevgi

Mavi = huzur

Siyah = gece

Beyaz = temizlik

Ama büyüyünce anladım ki işler öyle değil.

Mesela annem sinirlendiğinde kullandığı sessiz ton var ya… işte o renk yok. O direkt “duygusal fırtına moru”.

Babam “tamam” dediğinde de bir renk var ama adı yok. O daha çok “konuşmayalım da konu büyümesin be” tonu.

Bu yüzden tekrar soruyorum: Aile kalbi hangi renktir?

Cevap yok. Ama his çok.

Aile dediğin şey renk paleti değil, karışım tablosu

Bir gün oturdum, gerçekten ciddi ciddi düşündüm. (Evet, bazen bunu yapıyorum, tehlikeli biliyorum.)

Aileyi bir resim gibi düşünürsek:

Annenin sabah sesi: pastel sarı

Babanın “bakacağız” cevabı: bulanık gri

Kardeşin kavgası: neon kırmızı

Akşam yemeği: turuncu sıcaklık

Sessiz akşamlar: mavi huzur (ama bazen donuk mavi)

Ve hepsi karışınca ortaya çıkan şey… biraz çamur rengi gibi ama kötü anlamda değil. Çünkü o çamur bile “biz birlikteyiz” diyor.

Arkadaşım Efe’ye bunu anlattım geçen gün.

Dedi ki:

“Sen çok düşünüyorsun ya, bırak bu işleri.”

Ben:

“Bırakamam. Beynim boş durunca Wi-Fi gibi kendi kendine bağlanıyor.”

Aile kalbi hangi renktir? Sokağın cevabı

Bir gün Karşıyaka’da otururken insanlara bu soruyu sordum. Tamam, tamam sormadım… ama kafamda sordum.

Muhtemel cevaplar şöyleydi:

“Kırmızıdır kardeşim, aşk yani.”

“Bence pembe, romantik.”

“Yeşil olabilir, huzur falan.”

“Abi ben anlamam bu işlerden.”

Ama gerçek cevaplar sokakta söylenmez. Gerçek cevaplar mutfakta çay demlenirken çıkar.

Çay ve aile kalbi ilişkisi

Türkiye’de çay = çözüm önerisi.

Üzgün müsün? Çay iç.

Mutlu musun? Çay iç.

Kavga mı ettiniz? Çay içip konuşun.

Konuşamıyor musunuz? Zaten çay var.

Bir gün dedim ki:

“Anne, aile kalbi hangi renktir?”

Annem:

“Çay koy da iç, geçer.”

İşte bu cevap beni bitirdi. Çünkü belki de doğru cevap buydu.

Çayın rengi ne? Kahverengi. Ama his? Sonsuz.

Aile kalbi hangi renktir? Benim içimdeki versiyon

Bazen düşünüyorum da, aile kalbi benim kafamda sabit bir renk değil. O bir ekran gibi. Günlük ruh haline göre değişiyor.

Sabah:

Açlık + uykusuzluk = gri

Öğlen:

Yemek + biraz huzur = altın sarısı

Akşam:

Sofra + sohbet = sıcak turuncu

Gece:

Sessizlik + düşünceler = lacivert

Ama en ilginç şey şu: Hepsi aynı evin içinde oluyor.

Yani aile kalbi dediğin şey tek renk değil. O bir “duygusal animasyon filmi”.

İç sesimle tartışmalar

Bazen iç sesimle kavga ediyorum.

İç ses:

“Abartıyorsun.”

Ben:

“Hayır, sadece derin düşünüyorum.”

İç ses:

“Derinlik değil bu, Wi-Fi sinyali gibi kopuk düşünceler.”

Ben:

“Belki de aile kalbi hangi renktir sorusu zaten kopuk bir soru değil mi?”

İç ses:

“…sus.”

Ve genelde böyle bitiyor.

Aile kalbi hangi renktir? Komşu teyzenin teorisi

Apartmanda bir komşu teyze var. Her şeyi bilen versiyon.

Ona da sordum bir gün (çok kısa sürdü konuşma, çünkü direkt kendi cevabını verdi):

“Evladım aile kalbi kırmızıdır. Nokta.”

Ben:

“Neden?”

Teyze:

“Çünkü sevgi.”

Sonra balkona çıktı, çiçekleri sulamaya devam etti.

Ben kaldım öyle. Çünkü bazen insanlar sorulara cevap vermez, direkt hüküm verir.

Ama içimden şunu düşündüm:

“Peki kırmızı bazen öfke de değil mi?”

İşte yine başladık.

Günlük hayatta renk karmaşası

Mesela markete gidiyorum:

Domates: kırmızı (sevgi mi, stres mi?)

Muz: sarı (neşeli ama yalnız)

Patlıcan: mor (gizemli aile üyesi gibi)

Kasiyer bana bakıyor:

“Poşet ister misiniz?”

Ben:

“Teşekkür ederim ama aile kalbi hangi renktir sizce?”

Kadın:

“Abi… sıradaki lütfen.”

Haklı.

Aile kalbi hangi renktir? Belki de renk değildir

Bunu söylemek zor ama bazen cevap şu olabilir: renk değil.

Belki de aile kalbi:

ses

koku

alışkanlık

birlikte susabilmek

Mesela evde kimse konuşmadığında bile bir şey eksik hissetmiyorsan, işte orası “renk ötesi bir yer”.

Bir gün evde herkes kendi işindeydi. Sessizlik vardı ama garip bir huzur da vardı.

O an düşündüm:

“Demek aile kalbi bu… renk değil, atmosfer.”

İzmir akşamı ve son düşünceler

Akşam oldu, İzmir’in hafif rüzgarı camdan içeri giriyor. Balkon kapısı yarı açık.

Annem mutfakta tencereyle uğraşıyor.

Babam televizyonla kavga ediyor (klasik kanal değiştirme mücadelesi).

Ben ise yine düşünüyorum:

“Aile kalbi hangi renktir?”

Ve ilk kez cevap bulur gibi oluyorum:

Belki de renk değil.

Belki de her gün değişen, ama hep “ev” gibi hissettiren bir şey.

Kırmızı gibi sıcak,

mavi gibi sakin,

yeşil gibi umutlu,

bazen gri gibi yorgun…

Ama hep bizim.

Ve iç sesim bu sefer sessiz.

Bu bile yeterince cevap gibi.

Bunu da Okuyun: 7 ev Yönetici Hangi burç ?

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

şişli escort
https://www.utopyaforum.com https://modanevra.com.tr https://kofa.com.tr Sitemap
https://elexbett.net/betexper.xyz